Astrid Knipping, Seuzach, Zwitserland
Waar was je eerste ontmoeting met Meditation des Tanzes?
Dat was op een groot event, een vredesdansmiddag in Wetzikon, Zwitserland. Ik had ooit een korte opleiding liturgie en dans gevolgd en leerde daar enkele dansen van Friedel Kloke-Eibl kennen. En Friedel zou naar Zwitserland komen. Een gelegenheid om Friedel te ontmoeten en haar dochters Saskia en Nanni.
Het was voor mij zeer indrukwekkend dat Friedel erin slaagde om met ongeveer 200 mensen in een gymzaal een geestelijke dichtheid te creëren. Ik was vooral ontroerd door de dansen op liederen van Joanne Shenandoah. Het was me meteen duidelijk: dit is de weg die ik wil gaan, en ik wil hem intensief bewandelen.
Heb je toen een mogelijkheid gevonden om je in Meditation des Tanzes te verdiepen?
Ja, maandag dansen bij Heidi Hafen is een vast onderdeel van mijn dagelijks leven geworden. In de manier waarop zij dans geeft, bespeur ik een grote liefde – en veel know-how. En zo rijpte in mij het verlangen om het aan te durven een opleiding tot docent MdT te volgen, en ik heb het geluk dit nu te mogen meemaken met Friedel Kloke-Eibl en Saskia Kloke – wat mij buitengewoon gelukkig maakt….
Heeft de dans jouw leven veranderd?
Wat een vraag – ik moet op dit moment lachen! Absoluut is er iets veranderd: ik dans en dans en dans.
Nee, even serieus. Als theoloog ben ik bekend met verschillende manieren om spiritualiteit te ervaren. Voor mij is en wordt MdT meer en meer mijn persoonlijke manier om innerlijke werelden steeds meer te ontdekken en samen met anderen te beleven. Voor mij is de Meditation des Tanzes een Eredienst in de beste zin van het woord:
Dienst voor het Leven.
dienst voor vrede,
dienst voor de liefde voor al wat leeft.
Is er een dans of choreografie die voor jou bijzonder belangrijk is?
Een zeer uitdagende vraag – want ik hou van alle dansen. Trouwens, ik heb ook veel plezier in de dansen van Saskia Kloke – ze zijn voor mij op een speciale manier een weg in meditatie voor mij. Je kunt me elke dag vragen, en misschien noem ik elke dag een andere dans. En toch: heel typerend en heel passend voor mij is een dans die heel sterk uitdrukking geeft aan wat voor mij een sterke innerlijke behoefte is, een roeping misschien. In de ontmoeting met mensen die rouwen, die vreselijk lijden, sta ik graag aan hun zijde. Verdragen, gewoon volhouden wat er op het moment te verduren valt.
“Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn” – dat is het woord van Jezus. En zo is voor mij, als hulpverlener, de dans “Promis” zeer expressief: gericht op het centrum, zoek ik naar evenwicht, ik kruis, centreer mezelf met het gebaar, richt me op en houd de spanning vast die zich uitbreidt als ik verder ga – het hart breidt zich uit.
Is er iets dat essentieel is voor jou of in jouw leven dat je met ons zou willen delen, b.v. een visioen, een idee, een beeld, een lied of een tekst?
Sommige mensen hangen magneten van hun vakantiebestemmingen op hun koelkast. Ik heb dit woord van Jehuda Amichai daar hangen:
Op de plaats waar je nu bent,
zullen er nooit bloemen groeien in de lente
Die plek waar je nu bent,
is platgetrapt en hard als een pad.
Maar twijfel en liefde
maken de wereld los
als een mol, als een ploeg.
En een fluistering wordt hoorbaar
op die plaats waar het huis stond,
dat werd vernietigd.
Deze tekst van de Duits-Israëlische tekstschrijver begeleid mij al
enkele jaren en is voor mij een woord voor op weg zijn.
Op de weg van MdT is ook een pad dat verder gaat – wie weet, misschien zelfs verder naar andere dimensies, naar andere werelden.
En op dit pad, is twijfel thuis – en liefde.
Dank je wel Astrid dat je met ons je gedachten en ervaringen gedeeld hebt.